Zależnie od rodzaju celów i odległości dowódca plutonu decyduje, czy je ostrzelać ogniem zbiorowym całego plutonu, skupionym ogniem ręcznych karabinów maszynowych, czy ogniem, prowadzonym przez poszczególnych dowódców drużyn na swoich kierunkach. W każdym wypadku należy wykorzystać strzelców wyborowych do zwalczania ważniejszych celów, ukazujących się na przedpolu. Drogi odejścia dla poszczególnych drużyn i miejsce ponownego zebrania się plutonu muszą być wyznaczone z góry. Moment oderwania się (opuszczenia stanowisk) ustala się na podstawie oceny warunków terenowych. Im bardziej kryte i łatwe oderwanie się umożliwia teren, oraz im silniejsze przeszkody naturalne znajdują się przed pozycją, tym później można rozpocząć wycofywanie. W terenie otwartym, Np. gdy stanowiska opóźniające znajdują się na grzbiecie wzniesienia, należy wycofanie rozpocząć tak wcześnie, by zdążyć skryć się za najbliższą zasłoną terenową, zanim oddziały przeciwnika osiągną grzbiet wzniesienia. Szyki stosuje się zależnie od terenu i stopnia zagrożenia ogniem przeciwnika.